Een “StormWall” in de ruimte zou een volgende Carrington-gebeurtenis kunnen verzachten

De Carrington-gebeurtenis was de hevigste geomagnetische storm die ooit is geregistreerd. In september 1859 was er zelfs zo dicht bij de evenaar als Columbia noorderlicht te zien. En er raakten sommige telegraafstations ernstig beschadigd door stroom die in de leidingen werd opgewekt.

Als zich vandaag de dag een soortgelijke gebeurtenis zou voordoen, met veel meer bedrading die stroom kan geleiden dan alleen het prille telegraafnetwerk, zouden de gevolgen vrijwel zeker catastrofaal zijn.

Een radicale oplossing?

Er zijn verschillende aanpassingen aan het elektriciteitsnet voorgesteld om te voorkomen dat een nieuwe storm van die omvang een nieuw donker tijdperk zou inluiden. Maar een recent artikel in het tijdschrift *Space Weather* stelt een radicalere oplossing voor. Het gebruik van de energie van de zon om een enorme barrière in de ruimte te creëren.

Hoewel de auteurs van het artikel dit concept de pakkende naam StormWall geven, is het geen fysieke muur. Het is in feite gewoon gas. Waarschijnlijk bestaande uit alkalimetaalatomen. En dat moet door satellieten op zonne-energie worden ingezet.

Om het heel eenvoudig uit te leggen: het voorstel is om heel veel neutraal gas vrij te laten in de geosynchrone baan om de aarde (GEO), in wat de onderzoekers ‘kunstmatige massabelasting’ noemen. Het neutrale gas zou natuurlijk door de storm worden geïoniseerd. Maar het zou daarbij tot wel 50% van de binnenkomende energie van de geomagnetische storm kunnen absorberen. En daardoor zou de koppeling met de magnetosfeer van de aarde worden verstoord.

Als bijkomend voordeel zou dit niet alleen aardse infrastructuur zoals het elektriciteitsnet beschermen. Maar ook alles in een lagere baan dan de massabelasting. Van communicatiesatellieten tot het internationale ruimtestation. Ervan uitgaande dat het tegen die tijd nog niet is verworden tot puin dat op de bodem van Point Nemo ligt, tenminste.

Er is 384.048 kg gas nodig voor de Stormwall

In simulaties had de StormWall 384.048 kg gas nodig. En dat is niet bepaald een kleinigheid. Maar zelfs als je rekening houdt met het tanken, schatten de onderzoekers dat daarvoor slechts ongeveer zes lanceringen van SpaceX’s Starship nodig zouden zijn. Dat veronderstelt wel dat de GEO-capaciteiten uiteindelijk ongeveer gelijk zijn aan de verwachte laadcapaciteit van 100 ton naar Mars van dit enorme voertuig.

Het is zeker een interessante oplossing voor een probleem dat de afgelopen decennia voor veel zorgen heeft gezorgd. Als je meer wilt weten over de recordbrekende geomagnetische storm, hebben we een artikel over de Carrington-gebeurtenis van 1859 dat je behoorlijk wat zorgen zou moeten baren over de kwetsbaarheid van onze moderne infrastructuur.

Met dank aan auteur Tyler August van het onvolprezen Hackadag weblog en Tom PC5D voor de vertaling