Eerste contest van PI4LIM: voorbereidingen, ervaringen en resultaten

In het weekend van 12 en 13 juli 2025 was de jaarlijkse IARU HF World Championship-contest. Dit was de eerste contest waaraan het net opgerichte contestteam van VERON Midden- en Noord-Limburg deelnam. Vanaf de locatie van Hans PA3CCX deed de negenkoppige bemanning mee met de clubcall PI4LIM.

Het resultaat van deze eerste poging was heel behoorlijk: een tweede plaats onder de Nederlandse stations in dezelfde categorie (multi-operator, single transmitter, high power). Belangrijker dan dit resultaat was echter het sociale aspect: samen iets organiseren en beleven in een fijne en gezellige sfeer.

Dat contestdeelname heel wat voeten in aarde heeft, bleek tijdens de verenigingsavond van 19 september 2025, waar gastheer Hans PA3CCX een presentatie gaf. Hij besprak daarin het eerste contestavontuur van PI4LIM en verpakte zijn verhaal over de voorbereidingen, organisatie, opofferingen en belevenissen als een modern sprookje, compleet met een “er was eens” en natuurlijk een boze wolf.

Lees hier een verslag van het PI4LIM-avontuur.

Het begin

Begin 2024 hadden de thuiscontesters Harry PA3ARM en Erwin PE1CUP contact over de mogelijke oprichting van een contestteam bestaande uit leden van VERON Midden- en Noord-Limburg (afdeling A31). Harry stelde voor om klein te beginnen, met deelname aan één contest. Als eerste werd de IARU HF World Championship gekozen, met het doel uit te komen als één van de VERON HQ-stations onder de call PA6HQ. De bedoeling was om te kiezen voor één band en uitsluitend SSB, mede omdat veel potentiële deelnemers geen ervaren CW-operators waren.

Om dit idee te realiseren moest er veel gebeuren: contact opnemen met de PA6HQ-coördinator, het vinden van gemotiveerde teamleden, het verzamelen van geschikte apparatuur en antennes, het organiseren van de catering en uiteraard het vinden van een geschikte locatie.

IARU HF World Championship

De IARU HF World Championship is een jaarlijkse, wereldwijde contest van 24 uur op de HF-banden. Zowel SSB als CW mogen worden gebruikt. Zoals bij de meeste contesten is het de bedoeling om zo veel mogelijk tegenstations te werken, waarbij call, signaalrapport en ITU-zone worden uitgewisseld.

Naast reguliere stations kent de contest ook zogeheten HQ-stations. Deze zijn gelieerd aan de IARU-vereniging van een land; in Nederland is dat de VERON. HQ-stations geven in plaats van de ITU-zone de naam van de vereniging door in het rapport. Ze zijn tijdens de contest erg gewild, omdat ze relatief veel contestpunten opleveren. Als operator van zo’n station kan men daarom menige pile-up verwachten, wat de klus extra uitdagend maakt.

PA6HQ

PA6HQ is de call van het VERON-HQ-station. Zoals bij de meeste HQ-stations het geval is, zendt dit station niet uit vanaf één locatie, maar vanaf meerdere locaties tegelijk. De verschillende HF-banden en soms ook de transmissiemodi per band (CW en SSB) worden verdeeld over meerdere fysieke stations, verspreid over het land. Zo kan PA6HQ 24 uur lang permanent in de lucht zijn, op alle banden en in beide modi tegelijk.

De initiatiefnemers van het A31-team vonden het leuk om één van die PA6HQ-stations te worden. De uitdaging om de pile-ups goed te doorstaan gingen zij graag aan. Daarom werd al in oktober 2024 contact gezocht met de PA6HQ-coördinator, Alex PA1AW. Een antwoord liet niet lang op zich wachten: A31 werd welkom geheten als kandidaat-HQ-station. Definitief uitsluitsel over de deelname zou echter pas in mei 2025 volgen. Dan zouden de beschikbare kandidaten worden geïnventariseerd en de banden en modi worden toegewezen aan de best gekwalificeerden.

Geduld is een schone zaak…

Het team en de locatie

Ondanks de onzekerheid of een A31-team als HQ-station mocht deelnemen, werkten de initiatiefnemers gestaag verder aan het optuigen van het conteststation. Allereerst probeerden zij operators te werven via een oproep in de afdelingsnieuwsbrief. Dat leverde geen enkele reactie op. Toch geen geïnteresseerden?

Gelukkig bleek die zorg tijdens de jaarvergadering in december 2024 ongegrond: ruim voldoende belangstellenden meldden zich. Er werd zelfs al gefluisterd over een mogelijke, zeer geschikte locatie. Gefluisterd, omdat de eigenaar, Hans PA3CCX, niet aanwezig was.

Een maand later, tijdens de volgende verenigingsavond, polste Harry PA3ARM Hans voorzichtig of hij er iets voor zou voelen om… En ja, Hans hapte toe. “De domste beslissing van mijn hele leven”, grapte hij later tijdens zijn presentatie over de contestervaringen.

Het A31-team bestond vanaf dat moment uit negen leden: Harry PA3ARM, Loek PE0MJX, Erwin PE1CUP, Mark PF9W, Serge PG2V, Wim PE1WVD, Jeroen PD5CW, Theo PA3TEO en uiteraard Hans PA3CCX.

De locatie van PA3CCX bleek ideaal: royale hoeveelheid ruimte, zeer geringe storingsniveaus, antennes voor alle banden en een ruim tuinhuis dat als shack kon dienen. Zelfs een luxueuze BBQ ontbrak niet — want wie urenlang verbindingen maakt, krijgt honger. En mocht het nodig zijn, dan was er zelfs een buitenzwembad om af te koelen van de zomerse hitte.

Verdere voorbereidingen

Behalve operators, een goede locatie en antennes zijn er natuurlijk meer zaken nodig om een conteststation van de grond te krijgen. Daarom ontmoetten de kandidaat-operators elkaar op 23 mei 2025 bij Omroep Peel & Maas in Panningen. De omroep stelde een ruimte (geluidsstudio) ter beschikking voor overleg. In een uur tijd werd een groot aantal beslissingen genomen.

• 

  Fritzel FB53 voor 10, 15 en 20 meter

  De acht actieve operators zouden tijdens de contest in koppels gaan samenwerken. Ieder koppel kon zelf de onderlinge taak- en tijdverdeling bepalen. Velen kozen voor een taakverdeling met een first en een second operator. De first operator maakt de verbinding en de second luistert mee, logt de QSO’s en controleert op dubbele verbindingen (dupes).

• Mocht het niet mogelijk blijken om als PA6HQ-station uit te komen, dan zou plan B in werking treden: deelname met de A31-clubcall PI4LIM.
• De benodigde apparatuur werd geïnventariseerd, waaronder transceiver, eindtrap, voetschakelaar, headsets, mengpaneel, grote monitor, PC en software. Bovendien werd al snel duidelijk wie wat kon en wilde uitlenen voor gebruik tijdens de contest.
• De catering werd besproken. Wim PE1WVD wierp zich op als inkoper. Hij zou ook zijn camper met keuken meebrengen, mocht die nodig zijn.
• Besloten werd om voorafgaand aan de IARU-contest een testdag of -weekend te organiseren. Harry PA3ARM zocht een geschikte datum. Alle apparatuur en software zou dan opgesteld en getest worden. Dat bleek overigens geen overbodige luxe.
• Gemaakte kosten zouden gelijkelijk worden verdeeld over de deelnemers.
• De onderlinge communicatie zou zoveel mogelijk verlopen via een besloten e-mailgroep bij Groups.io, waarvoor inmiddels een account was aangemaakt.

Geen PA6HQ

Op 5 juni 2025 meldde PA6HQ-coördinator Alex PA1AW dat de VERON in 2025 niet met de call PA6HQ zou deelnemen aan de IARU-contest. Dat was niet alleen jammer voor het A31-team, maar voor alle gegadigden. De reden daarvoor was dat de RDI (Rijksinspectie Digitale Infrastructuur) niet langer toestemming wilde geven om met dezelfde call gelijktijdig vanaf meerdere locaties te werken. Over dit onderwerp hadden diverse gesprekken plaatsgevonden tussen de VERON en de RDI, maar het standpunt van de RDI bleef ongewijzigd.

Voor A31 betekende dit dat plan B in werking trad: deelname als PI4LIM. Dat bracht overigens ook voordelen met zich mee. Zo hoefde het team zich niet langer te beperken tot één band en één transmissiemodus. Besloten werd om op alle banden te werken, afhankelijk van de propagatiecondities. Bovendien kregen de ervaren CW-operators Serge PG2V en Harry PA3ARM volop de gelegenheid om hun kunsten te vertonen.

Testdag

Op de bloedhete zondag van 20 juni 2025 was de testdag gepland. Alle operators die apparatuur of software leverden, verzamelden zich om 10:00 uur bij Hans PA3CCX. Hans had zelf al veel op orde gebracht.

• Het tuinhuis was opgeruimd en voorzien van een heel brede tafel, royaal genoeg voor alle apparatuur en twee zitplaatsen voor de dienstdoende operators.
• Alle antennekabels waren verlegd en zo nodig verlengd om te eindigen in het tuinhuis. Voor een zacht prijsje had Hans de benodigde coax weten te bemachtigen op een verkoping in de “bunker” van Omroep Peel & Maas.
• Voor de 10-, 15- en 20m-band had Hans een extra verticale rondstraler gebouwd, zodat snel kon worden overgeschakeld wanneer stations op de zij- of achterkant van de Fritzel-beam binnenkwamen.
• Het tuinhuis was inmiddels voorzien van airco, wat bijzonder nuttig was, omdat de buitentemperatuur tijdens de testdag zou oplopen tot 32 °C.
• De magnetic loop-antenne voor ontvangst op alle HF-banden (ontwerp: Jan PA0SIM), dezelfde als bij de WebSDR Maasbree, was geplaatst en klaar voor gebruik.

Weinig serieuze problemen

De apparatuur werd opgesteld, de coaxkabels aangesloten, de grote monitor geplaatst en verbonden met het Windows-notebook, de software geïnstalleerd: het testen kon beginnen.

Zoals verwacht verliep niet alles vlekkeloos, maar het aantal problemen bleef beperkt.

• De CAT-aansluiting om het logboekprogramma N1MM te koppelen met de transceiver werkte aanvankelijk niet. Na enkele aanpassingen in zowel het notebook als de transceiver lukte het uiteindelijk toch.
• Ook de koppeling tussen de Yaesu FT DX 3000-transceiver en de eindtrap (SPE Expert 1K-FA) leverde de nodige hoofdbrekens op. Hiervoor moest zelfs de gebruikershandleiding van de Yaesu-transceiver worden geraadpleegd.
• De audiosplitser voor de twee headsets bleek niet optimaal: het volume van de koptelefoons kon niet individueel worden ingesteld, wat storend werkte.
• De coaxkabel voor de 80/160m-antenne moest worden verlegd.
• Het meest serieuze probleem betrof de eindtrap. Dit luxueuze pronkstuk was voorzien van meerdere omschakelbare antenne-aansluitingen, zodat tijdens het wisselen van de banden geen kabels hoefden te worden omgeplugd. Te mooi om waar te zijn: na lang proberen bleek waarschijnlijk minstens één van de omschakelrelais niet te functioneren. Wim PE1WVD zou proberen dit nog vóór de contest te repareren.

De contest

Met zo’n goede voorbereiding kon de contest eigenlijk niet meer fout gaan — en dat bleek ook zo. Alle probleempjes van de testdag waren opgelost: het relais in de eindtrap functioneerde weer, Mark PF9W had een nieuw mengpaneel aangeschaft voor de headsets, de coaxkabel voor de 80/160m-antenne was verlegd en de koppelingen tussen transceiver, eindtrap en notebook vormden geen problemen meer.

Serge PG2V had intussen een planning gemaakt waarop de operators konden zien wanneer ze aan de beurt waren. Ieder koppel kreeg twee tijdsloten van tweeënhalf uur, waarbij zoveel mogelijk rekening was gehouden met hun voorkeuren. In de nachtelijke uren van 00:00 tot 04:00 uur werd meer op ad-hoc-basis gewerkt: Erwin PE1CUP en Loek PE0MJX namen de SSB-verbindingen voor hun rekening, terwijl Serge PG2V en Harry PA3ARM zich uitleefden in CW.

Buiten de toegewezen tijdsloten konden operators gaan en staan waar ze wilden. In de praktijk waren de meesten echter voortdurend op locatie. Het was dan ook buitengewoon gezellig op en rond de veranda van het tuinhuis. Er werd meegeluisterd met PI4LIM en gediscussieerd over de meest uiteenlopende onderwerpen, onder het genot van een hapje en een drankje.

In de nachtelijke uren vertrokken sommigen om thuis wat te slapen, terwijl anderen op “camping” PA3CCX overnachtten.

Op zaterdagavond was er een heuse barbecue. Loek PE0MJX, de BBQ-meester van dienst, bereidde vakkundig de door Wim PE1WVD ingekochte lekkernijen. Het contestweekend werd op zondag in stijl afgesloten met een Limburgse vlaai, aangesneden door Hans PA3CCX.

Al met al was het een zeer geslaagd weekend dat zeker voor herhaling vatbaar is.

Resultaten

PI4LIM maakte gedurende de vierentwintig uur 690 geldige verbindingen: 370 in SSB en 320 in CW. Dat leverde 330.506 contestpunten op, goed voor de tweede plaats van de Nederlandse stations in de categorie multi-operator, single transmitter, high power.

Ten opzichte van de Nederlandse stations in alle categorieën behaalde PI4LIM de zesde plaats van de 102 stations. Opvallend was dat vier van de eerste zes Nederlandse stations uitkwamen in de single operator-categorieën. Met meerdere operators werken is dus niet per se een voordeel. Bovendien kun je ook hoog eindigen wanneer je met maximaal 100 Watt werkt. Dat demonstreerden onder andere PI4DX en PA2TA, die respectievelijk als derde en zevende eindigden en uitkwamen in “single operator, low power”-categorieën.

Kortom, er is nog voldoende ruimte voor verbetering voor PI4LIM.

 

Dit artikel verscheen eerder op de website van VERON Midden- en Noord-Limburg.