Electron augustus/september 2026

Uitgelicht

PL519-project

Eindtrap met PL519-buizen uit 2006: een reflectie na twintig jaar door Remy Denker PA0AGF

1997

In Electron van oktober 1997 werd een eindtrap beschreven rond de PL519-buis. Na een grondige bestudering van het schema en de bouwbe schrijving zag ik wel een mogelijkheid tot het bouwen van deze eindtrap. Maar toch ontdekte ik wel een aantal zaken die een probleem zouden kunnen opleveren, zoals de hoogspanning en alle andere spanningen die nodig zijn voor de voeding van de diverse componenten.

Ook had ik het gevoel dat het toch wel lastig zou kunnen zijn om sommige onderdelen te bemachtigen (kopen of krijgen). Helaas lieten privéomstandigheden het niet toe om er direct mee aan de slag te gaan.

2005

Na verloop van tijd attendeerde een bevriende radioamateur mij erop dat een zelfgebouwde eindtrap met deze buizen te koop werd aangeboden. Na overleg met de verkoper heb ik de eindtrap gekocht. Helaas werkte deze niet naar behoren. Bij een normale belasting van de uitgang brandden enkele componenten door, zoals een pertinax-schakelaar. Die was niet berekend op wat hij zou moeten doen. Al met al was ik niet gelukkig met de aankoop. Deze eindtrap had ook nog een externe voeding. Dat vond ik niet erg handig.

Er was maar één optie: de hele eindtrap uit elkaar halen en zelf, naar eigen inzicht en eisen, weer opbouwen. Via het QRL kon ik twee afgeschreven Schroff-kastjes krijgen. Dit type kastje kende ik al van twee eerdere zelfbouwprojecten: een antennetuner (ATU) en een 12 V/30A-voeding. En toen stonden de ‘nieuwe’ kastjes bij mij thuis, naast de grote kast waar de bestaande eindtrap in zat. “ Ahum, dat gaat nooit passen…” dacht ik toen. “Tenzij ik een structurele verandering zou maken in de opbouw en de plaats van de componenten.” De oplossing was snel gevonden door een andere verdeling van de componenten over de beide kastjes en, indien mogelijk, in de vorm van modules.

Lees deze beschrijving verder op pagina 346 van Electron augustus/september 2026!

Morse Academy

Morse Academy op ss Rotterdam klaar voor de volgende stap! door Edward Neef PE1EEF

De Stichting Morse Academy is inmiddels halverwege haar vierde lesjaar aan boord van het iconische stoomschip ss Rotterdam. Een mooi moment om terug te kijken én vooruit te blikken. In de inspirerende omgeving van het stoomschip verzorgen enthousiaste en ervaren morse-docenten iedere
twee weken live lessen. Wat de Morse Academy bijzonder maakt, is dat het aanbod veel verder gaat dan alleen het leren opnemen en seinen van
Morse. Cursisten maken ook kennis met de rijke geschiedenis van morsecode en het leven van Samuel Morse, leren over de ontwikkeling van de  seinsleutel, krijgen operating practice en verdiepen zich in de technische aspecten van CW en contesten.

Meer dan een online cursus

Vanaf de oprichting was één ding duidelijk: de Morse Academy moest meer bieden dan een online cursus. Het unieke leslokaal aan boord van het ss Rotterdam en de persoonlijke begeleiding in groepsverband zijn al vier jaar lang de kracht van de opleiding. En met succes! Want juist het samen leren, elkaar motiveren en regelmatig oefenen blijken belangrijke ingrediënten voor een geslaagde cursus. Wat we misschien wel het meest
bijzonder vinden, is dat de Morse Academy inmiddels veel meer is dan alleen een opleidingsinstituut. Naast de lessen die iedere twee weken
plaatsvinden aan boord van het ss Rotterdam, is er een echte community van Morse-liefhebbers ontstaan. Cursisten en oud-cursisten weten elkaar
niet alleen tijdens de lessen, maar ook op de band en daarbuiten te vinden. Er worden onderlinge verbindingen gemaakt, ervaringen uitgewisseld en nieuwe vriendschappen gesloten. Juist die verbondenheid en het enthousiasme voor morsecode maken de Morse Academy tot iets unieks.

Lees dit artikel verder in Electron augustus/september 2026 op pagina 371!